Geçen sene tanıştık onunla...Reddetmiştim...Arkasını dönüp gidişi gözlerimin önünden gitmedi , bütün bir yıl...Özür diledim,ÖSS yi bahane etti.Ve ÖSS..Ve arkasından gelen hayal kırıklıkları...Sınav yüzünden değil,onun yüzünden...Ve , üzgünüm ben sevmiyormuşum deyişi...Bu kadar mıydı sevgisi,dedim inanamadım.Nasıl yaptı bana bunu diye düşündüm...Oysa öyle biri değildi O...Sevince , gerçekten sevebilecek birisiydi...2 günlük değildi sevgisi..Ama yapmıştı işte,6 ay beni bekletip çekip gitmişti...
Bekledim gecelerce,ağladım günlerce...Gözyaşlarım sel olup aktı...Nereye baksam gözleri vardı sanki...Ellerim, onun ellerinde ısınmıştı oysa şimdi üşüyorlardı,benimle birlikte...Kalbimle birlikte...Resmen donup kalmıştım,hayatım donmuştu sanki...Hiçbirşey hissedemiyordum...Ağlamaktan başka yapabileceğim hiçbir şey yoktu...Çünkü gururluydum, unutamadım diyemedim...Ellerim boş kalmıştı,kalbim acılar içinde,ben perişan...
Kimbilir kimi seviyor,kimbilir artık kimlerin peşinden koşuyor benim peşimden koştuğu gibi...Aklımdan çıkmıyordu bu düşünceler...Oysa ben onun için herşeyi göze almıştım...Sevgisine inanmıştım...Nasıl da inanmıştım hem de...Günlerim, gecelerim onunla dolup taşıyordu...Sonra ...GİTTİ... Gözü yaşlı kalakaldım ortalarda... Günlerim, gecelerim kalmamıştı artık...Canım çok yanıyordu...Ona seni seviyorum diyebilmeyi çok istemiştim ve en sonunda , kalbim heyecanla çarparken söylemiştim...Ve şimdi buna hakkım bile yoktu...O benim değildi artık, başka ellerdeydi, kalbi başkalarındaydı...
Bir gün , artık ağlayamayacak kadar durgunlaştığımı,huysuzlaştığımı hissettim...Hiç bir şey hissedemeyecek kadar duygusuz bir insan olmuştum...Ve o gün birşeyin daha farkına vardım,artık yaşamak için bir sebebim yoktu...
|
